My Life as a Mechanical Engineer

Kadri Kanunları

2010-02-28T07:21:00.000-08:00

Kadri Kanunları #9 şöyle buyurmuştur:

"Bir kişi Gülnur pozisyonundaysa kendisine hiç bir iş yaptırılamaz. Belirtilen pozisyondaki kişinin tehditleri de bu nedenle boş ve anlamsızdır."

Kadri Kanunları

2010-02-28T07:18:00.000-08:00

Kadrinin 14 numaralı kanununa göre:

"Hava o gün ne kadar sıcak ve güneşli olursa olsun, Levent evden dışarı adımını attı mı yağmur yağacaktır."

Kadri Kanunları

2010-02-19T05:01:00.000-08:00

Kadri Kanunları #1 şöyle der:

'Mercan'ın aradığı her nesne, kendi götüsünün yakınında bulunacaktır.'

Sonsuzluk

2010-02-01T03:29:00.000-08:00

Şu hayatta çok bir şey değil, sadece g noktası olmak lazım.

Tarihte Bir An

2009-11-18T10:24:00.000-08:00

"Alo! Ben Nur, Gülnur, dağcı olan."

Machine Wars: The Puff Strikes Back

2009-09-25T11:26:00.000-07:00

Yeni sezonun başlamasına sadece saatlerin kaldığı şu günlerde isterseniz gelin, paf takımının en son maceralarını hep birlikte tekrar hatırlayalım.

Son bıraktığımızda paf takımı genel olarak hummalı bir çalışma içerisindeydi. Bütün dersler onları köşeye sıkıştırmış ödevler ve projeler ise bütün dayanıklılıklarını tüketmeye adeta and içmiş gibiydi. Yine de kahramanlarımız bu zorlu koşullar altında görevlerini yerine getirmek için gece gündüz çalışıyorlardı. Amaçları uğruna yapmayacakları şey yoktu ve bu onlarda artık sadece bir amaç değil bir takıntı haline gelmişti. Yıllardır bunun için çalışıyor, bunun hayaliyle yaşıyorlardı: Bölümü yok etmek! Tahmin edebileceğiniz gibi böyle bir planı gerçekleştirmek ciddi bir strateji hazırlamayı gerektiriyordu. Böylece görev dağılımı yapıldı. Ali İhsan bir yandan bölümün serverını hackleyip ordan bilgi çalmaya çalışırken, bir yandan da eşsiz akışkanlar mekaniği dehasıyla Merve Hoca'yı etkileyip onun herşeyi gören gözlerini kör etmeye çalışıyordu. Bölüm arşivlerindeki bilgiler, Eres'in önderliğindeki bir grup asistan tarafından Basic dilinde yazılıyordu. Ali İhsan bölüm arşivini hackleyip ele geçirdiği bu bilgileri önce tercüme etmiş, daha sonra ise bu bilgilerin ışığında, ortaya çok çarpıcı bir gerçek çıkmıştı: Paf takımı amaçlarında tek değildiler. Daha önce de bölümü yok etmeyi bir çok kişi veya grup denemiş fakat hem korkunç derecede hezeyana uğramışlar hem de elle tutulur, gözle görülür bir başarı sağlayamamışlardı. Sadece yazıtlarda 'Paffus' olarak geçen iki kişilik bir grup bölümü yok etmeye çok ama çok yaklaşmış, büyük bir savaş vermiş, kitleleri peşlerinden sürüklemiş, fakat en sona geldiklerinde başaramamışlardı. Ali İhsan yazıtları tercüme ettikçe, geçmişte çok daha garip olaylar döndüğünü ortaya çıkarmaya başlamıştı. Yazıtlarda 'Paffus' olarak geçen grup, bölümü yok etmelerine ramak kala kıskıvrak yakalanmış ve beyinleri yıkanarak önce bölümün hizmetinde çalıştırılmış, ardından da birer 'Hoca' haline getirilmişlerdi. Yine de derinlerde bir yerlerde eski benliklerini hatırlıyor olabilirler diye kendileri farkında olmaksızın gözetim altındaydılar. Güvenlik önlemleri nedeniyle, paf takımı için artık bir efsane haline gelmiş bu ikilinin isimleri açık olarak verilmemiş fakat kişiliklerine dair önemli ayrıntılar yazıtlarda dile getirilmişti. Ali tercümeyi bitirmiş fakat bu ikilinin kim olduğunu çıkaramamıştı. Yazıtlara göre bu ikiliden birisi, ilk ay derslere gelip, bütün quizlere girip coşuyor fakat dönem sonlarına doğru derslere uğramıyordu. Yazıtların bir başka bölümünde ise yine aynı kişinin sık sık Morokko'ya geziler düzenlediği ve oradaki partilere katılıp arap cariyelerle yasak aşklar yaşadığı belirtiliyordu. Ayrıca bu kişiye bir soru sorulduğu zaman, sanki bir bilgisayarmışçasına 'question!' demesi ve her derse girişinde sınıfı önce 'good morning ladies and gentlemen' diye selamlayıp ardından 'Oh! No ladies!' diyerek şaşırması da onun rutinleri olarak geçiyordu. Diğer kişi hakkında ise, dünya üzerinde üretilen ilk Renault Toros a sahip olduğu, yazıtlarda anlatılan ilk kişinin yakın bir arkadaşı olup birlikte Avustralyayı bir baştan bir başa gezdikleri ve giysilerinin her tarafından bir takım ipler ve kablolar fışkırdığı belirtiliyordu. Bütün bu imalar ve referanslar Ali'de herhangi bir çağrışım yaratmamış olsa da, tercümeyi gören Ozan, bu ikiliyi bir çırpıda tanımıştı. Arap cariyelerle gününü gün ettiği söylenen o ulvi varlık, Ozan'ın adeta bir baba bellediği ve canından çok sevdiği tek insan olan Faruk'tu. Faruk da Ozan'ı çok sever, açtığı bütün dersleri Ozan'ın alması için büyük bir çaba gösterirdi. Faruk, Ozan'ın bu karanlık dünyasında ışıl ışıl yanan bir mum gibiydi. Bir kez ilk kişinin Faruk olduğu ortaya çıkınca, ikinciyi tahmin etmek hiç de güç değildi. Çünkü bu ikili hep birlikte takılırdı ve Avusturalya kıtasını bir baştan bir başa geçmiş olduğu rivayetleri de bir şehir efsanesi gibi anlatılırdı. Tek sorun, Faruk'un parası kalmadığı için hayvanat bahçesini gezememeleriydi. İşte Faruk'un kankası ve Ozan'ın baba yarısı olan o şahsiyet de Cemil'den başkası değildi. Ozan, 'Paffus'nın esrarını çözdükten sonra daha fazla gözyaşlarını tutamadı. Artık onun da bir görevi vardı: Amaçlarına ulaşmada yardımcı olmaları için Faruk ve Cemil'i o unuttukları günlere geri götürecek ve alt benliklerini ortaya çıkaracaktı. Bu sayede onların deneyimlerini kullanarak geçmişte yaptıkları hataları yapmayacak ve başarılı bir şekilde bölümü yok edebileceklerdi. Tek sorun, unutulmuş olanları onlara hatırlatmak için ne yapması gerektiğini bilememesiydi. Bu nedenle de öncelikle Faruk gibi düşünmeliydi. Neyse ki Faruk gibi düşünmeye aşinaydı ve daha fazlasını öğrenmek için yaz tatilinde önce Morokko'ya sonra da İtalya'ya gitmeye karar verdi. Bu sırada Aytek ve Harun'un da kendi üstlerine düşenleri yapmaları gerekliydi tabii ki. Aytek, dikkat dağıtıcı görevini üstlenmişti. Bu nedenle hem paf takımının ödevlerini hallediyor ve başarısız olarak dikkat çekmelerini önlüyor, hem de kontrol sınavlarından daha önce eşi benzeri görülmemiş puanlar alarak kontrolcülerin bütün dikkatini kendi üzerinde topluyordu. Harun'a gelecek olursak, o her zaman yaptığını yapıyor, bir yandan hacimli kaslarıyla ekibi kollarken bir yandan da kaslarını daha da büyütmek için yeni yöntemler geliştiriyordu.

İşte 3.sınıf bittiğinde paf takımı tam da bu noktadaydı. Dersleri geçmiş ve -strateji gereği okulu uzatan- Aytek dışında hepsi regular olarak bölüme devam etmekteydi. Bakalım yeni sezonda Faruk ve Cemil eskileri hatırlayabilecek, Paf takımı efsanevi Paffus ile birleşip bölümü yok edebilecek miydi? Yoksa bu, Eres için yanlızca yeni bir zafer mi olacaktı?

Savaş sürüyor!

Three Men...

One Desire...

One Department...

...to be Destroyed

Paf Takımı - Ali İhsan özel sayısı

2009-03-28T14:18:00.000-07:00

Soğuk ve kasvetli bir gündü. Gökyüzünü bulutlar kaplamış, yer yer yağmur çiseliyordu. Ancak bizim bulunduğumuz bu noktada aslında havanın pek de bir önemi yoktu. Proje tesliminin üzerinden 1 gün geçmişti ve insanlar hala projenin açtığı yaraları sarmakla meşguldüler. Çoğu kişi bölümde görünmüyordu. Bu insanlardan birinin Ali İhsan olması ise kimseyi şaşırtmamıştı. Tahmin edebileceğiniz üzere, proje tesliminin önceki gecesi paf takımı için tam bir kabustu. Laptoplar getirilmiş, kitaplar çalışma salonuna taşınmıştı ve tutorialdan medet umuluyordu. Gecenin ilerleyen saatlerine kadar süren çalışma sonucunda proje tamamlanmış ve yatmaya gidilmişti. Fakat, yaşlı ve yorgun ali, ortalarda gözükmemişti. Şimdi de proje ertesinin son dersine girmiştik ve ali 2 gündür kayıplardaydı, kimse ona ne olduğunu bilmiyordu. Ders, akışkanlar mekaniğiydi ve ilgimizi cekmeyen bir konuydu, yine de hocamız ilgimizi çekmek için ara ara sınıfa sorular yöneltiyordu. Dersin iyiden iyiye baydığı bir noktada hoca hafif sinirli bir şekilde bir soru sordu. Herkes boşboş bakıyordu, kimsenin aklına cevaba dair en ufak birşey gelmiyordu. Hoca, artan bir hırçınlıkla soruyu bir kez daha tekrarladı. Karşılık olarak ise son derece gergin bir sessizlik aldı. Hava o kadar gerilimle doluydu ki, ince telli saçlarım havalanmaya başlamıştı. Tam da umutsuzluğun ve kederin doruk noktalarında kol gezdiği o an, yaşlı ve hafif titrek bir ses: "vortex" dedi. Sınıftan bir şok dalgası gelip geçti. Herkes bu ilahi cevabı verenin kim olduğunu anlamak için dönüp sesin geldiği yere doğru baktı. Bu oydu. Beyaz bir ışık halesi etrafında süzülen Ali'ydi. Cevabı verenin kim olduğu anlaşılınca ikinci bir şok dalgası sınıfı boydan boya geçti ve ilahi bir dumur sessizliği havada asılı kaldı. İnsanlar dumurlardan dumurlara koşuyorlar, ne yapacaklarını bilemeden öylece durup içlerindeki paniği bastırmaya çalışıyorlardı. İntihar edenler, iç kanama geçirenler, infilak edenler, aklını kaybedenler dört bir yanı sarmıştı. Kaos bütün sınıfı ele geçirmişti. Neyse ki bu panik anı cabuk geçti, insanlar cevabı verenin ali olduğunu zor da olsa kabullendiler ve normal yaşamımıza geri dönebildik.Sanki havanın kasveti de biraz dağılmış gibiydi. Yine de hem projenin hem alinin ani çıkışının verdiği zaiyati gidermek hepimiz için zor olacaktı.

Paf Takımı

2009-02-14T07:14:00.000-08:00

Tatil günüydü ve ben Ankara'da, evimdeydim. Büyük bir mayışıklıkla bilgisayarın başına oturdum. Akşam olmuş, hava iyice kararmıştı ve ben msn şifremi giriyordum. Msn açıldığında listeyi şöyle bir süzdüm. Her zamanki gibiydi diyecekken önce Ali İhsanı gördüm, "meşgul" yazıodu. Herhalde kendileri dotmakta diye düşündüm. Ancak içimde bi huzursuzluk da başgöstermedi değil itiraf etmeliyim ki. Sonra Harun'u gördüm, "dışarda" yazıyordu. Dehşet içinde listede o son ismi aradım: Ozan. Eğer Ozan online değilse ya da en azından "meşgul" değilse bunun sadece bir yanlış anlaşılma, sıradan bir rastlantı olma umudu vardı. Fakat eğer ozan da "meşgul" ise o zaman şüpheye yer kalmamış demekti; paf takımı toplanmıştı. Paf takımı da bölümün bünyesinde barındırdığı nice ödev grubundan biriydi. Ali İhsan, Harun ve Ozan'ın ödevlerin son günü, akşam 7 den sonra sinsi sinsi yurtlarda, kütüphanede ya da bölümde buluşmasıyla başlamış, gitgide bir çığ gibi büyüyüp adeta bir tören, bir dini ayin halini almıştı. Sonradan bu takıma Aytek de katılmış ve kısa sürede takımın vazgeçilmez bir öğesi haline gelmişti. Onur ise arasıra uğrayarak takıma katkıda bulunmaktaydı. Neyse, Ozan'ın da online ve hatta meşgul olduğunu görmemle birlikte elim ayağım boşandı, soğuk soğuk terlemeye başladım. Paf takımının toplanmış olması şüphe götürmez bir şekilde bir ödevin ya da bir projenin varlığına işaret ediyordu. Fakat bu tatil gününde nasıl ödev olabilirdi ki? Yoksa bölüm, tatilde doldurulup getirilmesi gereken bir yazı, skimsonik bir dalga mı vermişti? Hemen cep telefonuna sarıldım, süperlig elemanlarına danışıp bilgi almam gerekiyordu. Acele ve terli ellerim dolayısıyla telefon elimden kaydı ve ben yakalamaya çalışırken bir kaç kez elimden sekip iyice hızlanarak yere düştü. Telefonum darmadağın olmuştu. Şimdi süperlig e ulaşma şansım da kalmamıştı. Hüsranla arkama döndüğüm o anı ise asla unutamam, karşımda ERES duruyor ve bana o kendine has, korkunç, ürperti verici ve canayakın gülümsemesiyle gülüyordu. HAYIIIIIIRRR diye bağırarak uyandım. Cep telefonum elimde uyuyakalmışım. Yeni dönem başlıyordu....

Öğrencilik Psikolojisi Üzerine Yalçınsal Dokunuşlar

2009-02-10T14:14:00.000-08:00

Yalçın aslında temelde başlıbaşına bir öğrencinin psikolojisini yansıtabilse de, yalçın olmanın getirdiği bazı ekstra özeliklere de sahiptir. Kendisiyle ilk defa 2.sınıfta inşaat mühendisliğinden bizim bölüme geçmesi ve soyadının "ö" ile başlaması vesilesiyle tanıştım. Aynı sectionda girdiğimiz derslerde canayakın kişiliğiyle önceleri bütün sectionla arasını yapmış daha sonrasında ise arka sıralara geçip kendisine has gülüşüyle gülerek dersler esnasında varlığını hissettirmiştir. 1 sene boyu daha ziyade memur kişiliğiyle ön plana çıkmış selçuk ile takılmış fakat kader ağlarını yine örmüş ve ikimizin de malzeme yandalına kabul edilmemizle birlikte, yandal kankası sıfatıyla yanımdaki yerini almıştır. 3. sınıf ve "öz" ile başlayan soyadlarımız itibariyle, ders programı benimle aynı olan biricik kişi haline gelmiştir. Dönem başında yalçın kişisi tipik bir öğrenciyken, sonraları durum daha tuhaf bir hal almış ve gitgide bir kabusa dönmeye başlamıştır. (Tabi bu kabus benim için olmasından ziyade kendisi için bi kabustur ama yine de yüzü gülmektedir =)). Başlarda her tipik öğrenci gibi küçük yalçın da ödevleri son gün yapıyor, sınava daha çok var diyip çalışmıyor, quizlerde ise ortalamaya oynuyordu. Sınavlar kapıya dayandığında ise durum yavaş yavaş değişmeye başladı. İlk birkaç sınavı olağan şekilde atlatmıştık, fakat yalçın inceden tükenmeye başlar gibiydi. Nitekim heat sınavına hazırlanmak için 2 günümüz vardı ve ilk gün hiç birşey yapmadan rahat rahat gezinip, ders çalışmamak uğruna birkaç dizi bitirmiş yalçından 2.günün akşamı telefonuma bir mesaj geldi. "Abi çok fenayım yaaa" diyordu mesaj. Aradım ve heat kitabını açtığı an film izlemeye başladığıyla ilgili bişeyler söyledi. Bol bol kendisiyle taşak geçtim, "azuha mazuha" diye güldüm ve telefonu kapadım. 2.sınav geldiğinde ise kendisiyle bir sahil kasabasına yerleşmeyi teklif etti. Tutacağımız evi ve panjurlarını anlatmak suretiyle nerdeyse aklımı çeliyordu ki direndim ve henüz bitmemiş olmanın da verdiği çeviklikle kıskacından kaçtım. Ancak yalçın dur durak bilmiyordu, metalurjiden aldığımız yandal dersinin bütün ders saatlerinde uyumak suretiyle önce metalurji tarihine, işbu dersin finaline girmediğinden dolayı na alması gerekirken, i alarak dünya tarihine geçti. Bununla da yetinmedi, ingilizce olması gereken fluid ödevini türkçe vererek tam puan kaptı, nice fluid quizlerinde ise kitaptan geçirmek ya da popişkadan savurarak ortalamanın üstünde seyretmeyi başardı. Finaller geldiğinde ise nerdeyse gülnur rahatlığı seviyesindeki bir rahatlığa erişmişti, sonsuz bitişin getirdiği bu rahatlıkla çığır açtı. Artık yalçın film üstüne film izliyor, dizi üstüne dizi patlatıyor ve içindeki sızı onu duvardan duvara vurup, sıraların üzerinde süründürüyordu. Hollywood sineması tükenmiş, bağımsız filmler köpeği olmuş ve zeki demirkubuz ise sağ kolu haline gelmişti. Yine de çok mutluydu yalçın, yüzü gülüyor, kahkahaları makinenin koridorlarında çınlıyordu. Sonunda muhakeme günü geldiğinde ise yalçın başı dik bir şekilde derslerin üstesinden gelmişti. Tek ve en ölümcül düşmanı olan Eres'i bile adeta harcamış, çiğneyip tükürmüştü. Fakat bu başka bir yazının hikayesidir. Yeni dönemde de kendisini yakından takip etmekte ve bu sefer Faruk ile olan maceralarını sabırsızlıkla beklemekteyiz.

Engineers

2009-01-29T13:33:00.000-08:00

"Scientists study the world as it is, engineers create the world that never has been."
Theodore von Kármán (1881-1963)

Yine de bu yeni dünyayı yaratırken biraz daha hassas olmak gerekiyor zannımca.

How I Met Gülnur?

2009-01-05T07:55:00.000-08:00

ÖSS'nin atlatıldığı, akabininde gelen yaz tatilinde boşluktan, yapılacak hiçbir şey olmamasından insanın ölesinin geldiği, Bursa havasının neminin doruklarda gezdiği karanlık zamanlardı. Lise'den bir arkadaşımla Rock'n Coke a gitme kararı almış, biletlerimizi edinmiştik. Ertesinde öğrendik ki direk Bursa'dan bi' otobüs festivale gidecek ve festival bittiğinde de yine bursa'ya dönecek. Biz de hemen bu olaya dahil olma kararı olduk. İşbu organizasyona katılmak için gereken biletler Nalbantoğlu'nda bir standda bulunuyordu. Gün geldi çattı ve yolum Nalbantoğlu'na düştü. Ben de hazır gelmişken şu bilet işini halledeyim diye standa doğru ilerledim. Standda 2 kız, 2 erkek duruyordu ve bunlardan çevreye bağıra çağıra kahkahalar ve salyalar yayılıyordu. Bunlardan özelikle bir tanesi -kırmızı ve kıvırcık saçlı olanı- tiz ve gür sesi, gırtlağından gelen "hırgh,hırgh" sesleriyle göz dolduruyordu. Standa yaklaştığımda da bahsi geçen kahkahalar kesilmemiş, dahası bu 4'lü sıcaktan da peltekleşmiş şuurları nedeniyle benim de farkıma varmamışlardı. 5 dakika kadar dikildikten sonra, varlığımı ortaya koyarcasına "ben bu zamazingoya katılmak istiyordum da..." dedim. Gülmek suretiyle adımı falan yazdırıp biletleri verdiler. Bu macerayı ucuz atlattığımı düşünerekten evime yollandım fakat bu sadece başlangıçtı. ODTÜ'ye kayıt olmaya gittiğimde yine o kırmızı başlıklı kız gülüyordu. Gülüşleri adeta bana kabus olmuştu ki liseden bir arkadaşım, bu bahsi geçen kırmızı kızın arkadaşı olduğunu ve ODTÜ'yü kazandığını söyledi. Okul, yeni kazananları eymir gölüne götürdüğünde de büyük kırmızı yine gülmekteydi. Bu sefer tanıştık ve yanında ortaokul dershane arkadaşlarımı buldum. Sonrasında ise cok pis arkadaş olduğumuzu, yıllar boyu çılgınlar gibi eğlendiğimizi ise burda belirtmeye gerek görmüyorum. Benim burada belirteceğim hususlar, Gülnur'un günlük yaşamımıza kattığı ve artık vazgeçilmez olan öğelerdir. Şimdi izninizle bunları bir bir sıralamak istiyorum.

* Gülnur Rahatlığı: Gülnur rahatlığı sınırsızdır. Bir insanın ulaşabileceği maksimum rahatlık değeridir. Bu kavramı birkaç örnekle açıklamak istiyorum: Eğer elektrik faturası yatırılmamışsa, elektrik kesilene kadar bir sorun yoktur. Elektrik kesildikten sonra ise, elektrikli bir cihaz kullanılana kadar bir sorun yoktur. Ertesi gün sınav varsa, içmeye gidilir. 3 Saat sonra sınav varsa 1 saat daha uyunabilir.

* Gülnur Pozisyonu: Halk arasında İlkyardımda Gülnur Pozisyonu olarak da bilinir. Hasta eğer ertesi güne yetiştirmesi gereken kucak dolusu işi yüzünden strese girmişse, bir takım triplerden dolayı evi terk etmekten falan bahsediyorsa veyahut da çeşitli sebeplerden dolayı tehditler savuruyorsa ya da duygu sömürüsünde bulunuyorsa, bu pozisyona getirilerek etkisiz hale getirilir. Gülnur pozisyonundaki hastayla artık ilgilenmenize gerek yoktur. Ağzından hala bir takım tehditler veya duygu sömürüleri çıkacaktır fakat korkmayın. Hiçbir söylediğini gerçekleştiremez. Gülnur pozisyonunu açıklamak gerekirse: Hasta bir divana veya yatağa sırt üstü yatırılır, iki kolu, dirsekleri dik açı oluşturacak biçimde yana açılıp, kafası hafif yan çevrilerek rahat bir konuma getirilir. Bacaklarından birini yatağın kenarından sarkıtması sağlanan hastanın sarkan bacağının hafif bir dokunuşla hareketlendirilmesi ve bu sayede sürekli bir salınım haline geçmesi sağlanır. Tebrikler! Hastamız artık gülnur pozisyonunda olan bir hastadır ve artık sorun çıkarmayacaktır, gülnur rahatlığıyla işinize bakabilirsiniz.

181/4

2009-01-05T07:54:00.000-08:00

"Cem, abi 800 altınım var abi ne aliyim?" - Turhan

"Abi ben bittim yaaa..." - Ali Can

"Cem, abi eldiven neymiş abi, cem? abi?" - Buğra

"Yeeaa göbeğim çıktı gene yeeaaaaa." - Gizem

"Bu dönem derslerime günü gününe çalışıcam, küçük bi' Buğra olucam" - Gülnur

"Şimdi bi sigara çaksam, üstüne bi duş alsam bi de 15 dakka uyusam kendime gelirim" - Korhan

"Kafam göt gibi..." - Ömür

"Abi bu hafta sınavım var" - Buğra

*Sakalını sıvazlar* - Turgay

"Abi youtube'da bi vidyo var..." - Cengiz

"Ya öf ya şimdi kim dışarı çıkcak" - Buğra

"Abi kütüphane kafası çok ayrı kafa, anladın?" - Turhan

"Abi hadi age of atak" - Halim

"Ölüm cigarası" - Cem

Turgenyoviç

2009-01-05T07:53:00.001-08:00

Bembeyaz tavan ve tavandan sarkan enerji tasarruflu tek bir ampul. Hava leş gibi sıcak. İnsanın kolunu kaldırası gelmediğinden kelli, Kağan'ın evindeki divana sırtüstü uzanmış bir vaziyette çürüyordum. Tam hayattan bezdiğim sıralardı ki aynı evde kalan yaz okulu insanı Turgenyoviç arkadaşımın "mını ırzını sikiyim" sesleriyle kendime geldim. Turgenyoviç, yaz okulunda diferansiyel denklemler adlı ismi batasıca dersi almıştı. Şimdi de kazık bir soru denk gelmiş olmalıydı ki ağız dolusu küfürü bir çırpıda dizelemişti. Oblomovluktan sıyrılıp, kafamı hafifçe kaldırdığımda gördüğüm manzara şok ediciydi. Bir an içinde dehşetlerden dehşetlere sürüklenip heyecanla ayağa fırladım. Turgenyoviç, önünde diff kitabı açık bir şekilde, umursamazca oyun oynuyordu. Dehşetten ve sıcaktan kurumuş,peltekleşmiş ağzımdan "Nabıyosun?" anlamına gelmesi gereken "Nöbsuzınısktim?" sorumsusu çıkıverdi. "Abi" dedi. "Şahane oyun buldum, şimdi yeni item açılcak" dedi. "Karpuz yer misin?" dedim. "Şu bölüm bitsin geliyorum" dedi.

Quizlerin Efendisi

2009-01-05T07:52:00.000-08:00

Nicedir unuttuk çimlerin yumuşaklığını, güneşin bedenimizi ısıtmasını, dostlarla muhabbet etmeyi, şenlikte uzaktan gelen müziğin sesini, alkolün verdiği hazzı kıymetlimiz. Bu bölüm bizi ele geçirdi. Gollum! gollum! Yediğimiz Strength, içtiğimiz thermodynamics, sıçtığımız dynamics oldu kıymetlim. Hesap makinesi elimize yapıştı, ellerimiz kalemin şeklini aldı. İnsanlıktan çıktık kıymetlimiz, ve bu daha sadec başlangıç. Gollum! gollum!

Bazışeyler

2009-01-05T07:51:00.000-08:00

Bir efsaneye göre 8 aylık doğmuşum ve 1925 grammışım (1 kilo 925 gram). Şimdi geldiğim noktayı düşününce bu biraz garip. Yazın bir oturuşta 5 kilo karpuzu yiyebilirim =). yani bi düşünsenize bebek ben in 2.5 katını yiyebiliyorum ne acayip, hayret. Adeta concave down curve lere benziyoruz, sıfırdan başlayıp yine sıfıra doğru giderken tek bir tepe noktamız var. O noktaya doğru giderken gelişip, o noktadan sonra sürekli düşüş içerisindeyiz, ta ki sıfıra kadar.

All I plant is sorrow,
All I harvest is death...

Second Law of Thermodynamics

2009-01-05T07:50:00.000-08:00

Termodinamik sanıyorum ki sadece benim değil dersi alan bütün mühendislerin hayatına yeni bir boyut getirdi. Herbiri kendi çapında efsaneleşmiş olan termodinamik hocalarımız her section ın ifadesini kendi çaplarında alıyorlarmış gibi görünüyor. 2 sınav oldum şu zamana kadar bu dersten, ikisinde de herşeyi bilerek girdiğimi sanırken hoca benim atladığım noktayı bulmuş sağolsun her soruya da koymuş, gani gani sormuş. Yine de zevkli bişey termodinamik, hele ki 2. kanun girdikten sonra işin içine iyicene zevkli oldu zevkten uçuyoruz adeta bölümcenek, zevkin doruğundayız, her an orgazm oluyoruz. Teşekkürler entropy sen olmasan biz ne yapardık...

Tesfiye Psikolojisi Üzerine

2009-01-05T07:49:00.000-08:00

Bir makine mühendisliği bölümü öğrencisi olarak zaman içinde değişik şeylerden yakınmışımdır. Bunlardan ilki doğal olarak 175 kişilik tek bir dönemde 7-8 kız ve 100bin lerce erkek olmasıdır. Bölüm afedersiniz "taşşak" kokmaktadır. Bölüm binalarında var olan bir kaç çiçek de solmuştur ya da solmak üzeredir. Ortamda kız olmaması nedeniyle, veyahut da var olan kızların yokmuşlar gibi farz edilmesinden dolayı gayet rahat bir şekilde gerek hocalarla gerek öğrenciler arasında ağız dolusu belden aşağı muhabbet yapılabilmektedir. Lablardaki teknisyenler, çeşitli makineleri göstererek "kızlar bu aleti çok seviyolar, ehe zehe" gibi espriler yapmaktadırlar. Hadi bunlara eyvallah da son haftalarda en çok yakındığım olay "tesfiye"dir. Manufacturing Technologies adlı dersin labı olduğunu duyduğumda önceleri çok sevinmiştim. Holey torna yapıcaz kaynak yapıcaz die mutluydum. Duyumlarım doğruydu, gerçekten de torna ve kaynak yapacaktık fakat bir de bunların yanında "tesfiye" yapacaktık. Nedir tesfiye? Tesfiye ameleliktir. Tesfiye kendi götünü parmaklamaktır. Tesfiye işe gitmek için seni uyandıran saatin alarmıdır. Tesfiye, oruç tutmayan biri için ramazan davulcusudur. İnsanın adeta kendini öldüresi geliyor yahu. Ben tesfiyeci olcak olsam verirlerdi bi ustanın yanına bu kadar kasmazdık bütün gün tesfiye yapardım. Yok türevmiş integralmiş diferansiyelmiş uğraşmazdık. Ama bakmışlar zamanında bu çocukta bir ışık var, bu çocuk adeta bir güneş gibi parlamakta. Biz bunu okutalım mühendis olsun bütün gün "tesfiye" yapmasın demişler. Senelerce okunan okullar, dershaneler, anadolu liseleri vs nin sonunda kendimi tesfiye yaparken buluyorum. Kafam girsin.

Modernize Başlık Parası Fonksiyonu

2009-01-05T07:47:00.002-08:00

2 hafta önceydi sanırım kütüphanede oturmuş "diferansiyel denklemler" adlı güzide dersin kitabı önümde açık bir vaziyette, sözü geçen dersi anlamaya uğraşıyorum. Ancak aradan geçen 2 saat ve 30 küsür sorunun ardından beynim sulanmış ve gözlerim pörtlemiş bi halde yanımda oturan kız arkadaşıma isyan ettim. Çıktık dışarıya oturuyoruz çimenlerde falan hava da bi güzel bi güzel. Derken hatun kişi dedi ki "Derste başlık parası mevzusunu tartıştık..." ve bunu diyerek benim zihnimin hastalıklı bölümünün çalışmasına neden oldu yine. Bir anlık bi sinirle ne başlık parası ya dedim sonra bi duruldum ve ardından heyecanla, "Şimdi ben 5 kız yapsam, tanesini 10.000 dolardan eversem oooh bissürü para, şıkkıdı şıkkıdı" diyordum ki, aklıma o fikir geldi! Bütün gün differansiyel denklemler çalışmanın verdiği sıkıntıdanmıydı yoksa zihnimin hastalıklı kısmının bir ürünümüydü bilemiyorum, kafamda Başlık Parası Fonksiyonu fikrinin temelleri oluştu. Şimdi kısaca anlatmaya çalışayım. Diyelim ki fonksiyonumuz B(t) olsun. Bu fonksiyon kendi içinde t ye bağlı iki fonksiyon daha barındırsın q(t) ve r(t). a,b ve c de sabit sayılar olsun.
B(t) = q(t).a + r(t).b + cŞimdi gelelim fonksiyonun işleyişine... Başlıkta da belirttiğim gibi bu modernize bir başlık parası fonksiyonu. Hem erkek için hem kadın için geçerli bir fonksiyon yani kendisi. Ayrıca çok üzerinde kafa yormadım ve çok temel bir halde bıraktım. -q(t): Kişinin seksüel aktivitesini tanımlayan bir parabol fonksiyonu ve tepe noktası kadın ve erkek için farklı. Ayrıca ikinci türevi sıfırdan küçük bir fonksiyon (concave down). Fonksiyonun başındaki sabit ise azgınlık sabiti.-r(t): Ev işlerini yerine getirme fonksiyonu. Bu fonksiyon ise lineer e yakın bir doğrultuda ilerleyen bir fonksiyon. Başındaki sabit ise anti-üşengeçlik sabiti. Yani kişinin üşengeçliği ile ters orantılı ileleyen bir sabit.-c: İşte bu kendi başına boynu bükük bir şekilde duran sabit ise bütün başlık parası fonksiyonunun en önemli parçası olan "Bekaret" sabiti. -Bütün fonksiyonlardaki t bağımsız değişkeni ise, süre anlamına gelmekte. Görüldüğü üzere Modernize Başlık Parası Fonksiyonu bir nevi evlilik anlaşması gibi birşey. Tarafların anlaştığı bir süre için geçerli bir hadise. Tabi bu çok yüzeysel olarak yazılmış üzerinde az çalışılmış -veya götten sıkılmış- bir fonksiyon. Zamanla geliştirilebilir...

Mal Erdi

2009-01-05T07:47:00.001-08:00

Size bir insan evladının acıklı hikayesini anlatmak istiyorum. Bu insanımızın adı Erdi -evet isim veriyorum bilsem soy ad da vericem ama bilmiyorum-. Bakalım Erdi'mizin hikayesine. Şimdi bizim okula gelince hazırlığı ya sınavla atlarsın direk öyle bölüme geçersin ya da hazırlık okursun sene sonunda sınava girer öyle geçersin bölüme. Kahramanımız Erdi ise aslında hazırlık okumak isteyen, üniversiteyi yeni kazanmış bir genç. Üniversiteyi yeni kazanmanın heyecanı ve üniversite hayatını yaşamanın coşkusu içerisinde kendisi. Fakat o muhteşem inek içgüdülerini engelleyemen Erdi -çünkü kendisi öss de ilk 2000 e girmiş- diyor ki kendince şu hazırlık atlama sınavına "öylesine" bir gireyim bi bakayım neymiş olayı. Bu arada özellikle belirtmek istiyorum ki bu sınavın ücreti 50 ytl. Şimdi "öylesine" bi sınava nasıl girilir önce bunu bir tartışmak istiyorum. Kardeşim sen sinemaya mı gidiyosun konsere mi gidiyosun napıyosun nerdesin? Sınav 2 parça ve her bir parçası 1.5 saat. Şöyle bir şey denilebilir: Adam hazırlık okuyacak ve sene sonunda gireceği sınavın nasıl birşey olduğunu bilmek istiyo, ve bu sınavın temel ingilizce bölümünün sitesinde yayınlandığını -eski sınavlardan birinin- bilmiyo olabilir. Ayrıca parası cebinde şişkinlik yapıyodur falan ya da canı sıkılıyodur konsere gitçeğime sınava girerim eğlenirim demiştir, hadi ona da eyvallah. Fakat bu durumda ilgili kişinin yarım saat sorulara bakıp birkaç tanesini de çözmeye çalışıp sınavdan çıkması beklenir mantıken. Lakin bizim mal napıyo dersiniz? Adam bütün soruları çözdüğü yetmiyomuş gibi bir de hazırlık okuma isteği ile yanıp tutuşurken hazırlığı atlıyo ve bir anda birinci sınıf olarak buluyo kendini. E müstahak sana Erdi, oku bakalım kol gibi dersleri şimdi. Bu arada şimdi Erdi'ye inek diyosun da onu kıskanıyosun diye düşünenler olabilir. Ben de Erdi'ye yakın bir puanla girdim bölümüme. Belki bir ineğim ama inekliğimi dizginleyen bir ineğim. En azından konsere falan gidiyorum kardeşim zevk için sınava girmiyorum. Sevgilim bu hafta öss denemesine mi girelim yoksa oks ye mi girelim hangisini istersin?

Test Yayını

2009-01-05T07:43:00.000-08:00

Evet efendim itiraf ediyoum ki kramazov (bakınız: http://kramazov.blogspot.com) beyden gaza geldim. Ben de fi tarihinde bi blog açmıştım -şimdi düşününce baya değişik bir insanmışım zamanında- fakat pek ilgelenmemiştim ama bu sefer ilgilenmeyi düşünüyorum. Muhtemelen ilgilenirim de yani. Normalde düşüncelerimi söyleyince pek hoş muameleler görmüyorum o yüzden bol bol döktüreceğim gibi görünüyor hem rahatlarım ooh cillop =). Ne hakkında yazacağıma gelince... Açıkçası ne eserse onu yazacağım bazen saplantılı gibi bişey takılıyo -belki de saplantılıyım- onun üzerinde baya baya kafa yoruyorum. Hem bu blog sayesinde bikaç ay sonra geriye bakıp ben ne yapmışım nasıl pis bir insanmışım da diyebileceğim. Eh hadi bakalım o zaman "let's have a big deal party" (cited in Turgay Aydınlılar).